Zapraszamy do zapoznania się z nową publikacją z cyklu „W gabinecie lekarza specjalisty” o Interdyscyplinarnych algorytmach postępowania, w ramach której poruszone zostały następujące tematy:
1. Syndrom poszpitalny – zatrzymaj błędne koło. Autorzy: dr hab. n. med. Dorota-Mańkowska-Wierzbicka , dr hab. n. med. Marcin Folwarski , dr hab. n. k.f. Sławomir Marszałek, dr n. med. Mateusz Babicki
Syndrom poszpitalny i ryzyko jego wystąpienia jest poważnym problemem zdrowotnym, który dotyka znaczną część populacji, w tym nawet co drugiego pacjenta wypisywanego ze szpitala. Skuteczna edukacja pacjenta opuszczającego szpital powinna być priorytetem, ponieważ może przyczynić się do zmniejszenia liczby powikłań i rehospitalizacji oraz poprawy ogólnego stanu zdrowia pacjentów.
Zaproponowany praktyczny algorytm postępowania powinien stać się standardem działania w momencie wypisu.
2. Żywienie w procesie gojenia ran. Autorzy dr n. o zdr. Paulina Mościcka, dr n. med. i n. o zdr. Agata Czaplicka, prof. dr hab. n. med. Maria T. Szewczyk
Artykuł podkreśla kluczową rolę żywienia w leczeniu ran — zarówno przewlekłych, jak i ostrych. Wyjaśnia, dlaczego bez odpowiedniej podaży energii i składników odżywczych proces gojenia nie może przebiegać prawidłowo. Omawia wpływ niedożywienia na zaburzenia regeneracji tkanek oraz przedstawia, jak białko, arginina, witaminy i mikroelementy wspierają odbudowę uszkodzonych struktur.
W publikacji znalazły się praktyczne narzędzia do codziennej pracy z pacjentem:
algorytmy postępowania żywieniowego,
wskazania do stosowania interwencji żywieniowej m.in. ONS,
materiał do edukacji pacjenta, który można wykorzystać już przy pierwszym kontakcie.
Autorzy zwracają uwagę, że wsparcie żywieniowe powinno być integralną częścią terapii — od momentu rozpoczęcia leczenia rany aż do jej całkowitego wygojenia. Dlatego ocena stanu odżywienia oraz edukacja żywieniowa powinna być przeprowadzana u każdego pacjenta z raną. W przypadku ryzyka lub obecności niedożywienia zaleca się stosowanie ONS o składzie dostosowanym do specyficznych potrzeb osób z ranami przewlekłymi.
